จากไหนจำไม่ได้แล้ว… TvT

ไม่ได้จะเขียนวิจารณ์หนังผีเรื่องเดียวกับชื่อบลอกนี้แต่อย่างใด สืบเนื่องจากได้รับคำถามจากน้องคนนึง (คนไหนวะ…) ว่าเก็บรูปแฟนเก่าไว้ทำไม นั่นสิเก็บไว้ทำไม แล้วถ้าจะทิ้งไป จะให้เหตุผลว่าไง…

ผมเป็นคนที่ค่อนข้างโชคดีที่เวลาเลิกกับคนรักแล้วไม่ได้ถึงขั้นไม่พูดไม่จามองหน้ากัน ก็ยังคงพูดคุยกันได้ปกติ ส่วนหนึ่งต้องขอบคุณความเข้าใจของคนรักปัจจุบัน (รักนะ จุบุ ) ในวงเล็บคือหลักประกันความเสี่ยง.. ฮ่าๆ

หลายคนที่เลิกกันแล้วมองหน้ากันไม่ติดเก็บข้าวของที่สื่อถึงกัน ทิ้งไป ความจริงของมันก็ไม่ได้ผิดอะไร แต่เห็นแล้วมันทำให้คิดถึงกัน เลยต้องกำจัดมันสินะ…

เวลาผมมองรูปแฟนเก่า มันก็จะเหมือน เราย้อนกลับไปสัมผัสกับความรู้สึกหลายๆ อย่างที่ผ่านมา บางทีก็ทำให้เราคิดอะไรได้บ้างจากเหตุการณ์ที่ผ่านไป…

เหมือนมองรูปซากปรักหักพังหลังสงคราม  เราก็เห็นถึงความเสียหาย ตอนหลังเลยไม่ค่อยก่อสงคราม… (ฮา..)

แฟนเก่ายังไงก็คือแฟนเก่า จบแล้วก็คือจบ พวกผู้หญิงมักไม่เข้าใจว่าเลิกกันแล้วจะเก็บไว้ทำไม ยังรักมันอยู่ละซี้…

ตอบแบบเสยปลายคางเลยก็คงจะต้องบอกว่า ถ้ายังรักกันดีก็คงไม่มาคบกะแกหรอกยะ!! (ฮา..)

อยากรู้มั้ยครับว่าผู้หญิงแบบใหนที่ผู้ชายจะยอมตกลงแต่งงานใช้ชีวิตอยู่ด้วย…

ปัญหานี้เคยวนเวียนอยู่ในหัวผมทุกครั้งที่ไปงานแต่งงานเพื่อนๆ ว่ามันคิดยังไงถึงแต่งงานกัน

วันหลังจะมาเขียนละกัน… โช๊ะ

อันนี้ Oh! ที่ลือลั่น

ส่วนทำไมต้องเธอก็อันนี้เลย

ปล.หัดวาดการ์ตูนประกอบบลอก เป็นกำลังใจให้ด้วยน๊าาาา

ได้ Pen & Touch ของ Wacom มาดองหลายวันแล้ว จับมาลากๆ น้องเมเปิ้ลซะหน่อย

อยากได้ผมดูดีกว่านี้แต่ Rotate View ของ Photoshop มันไม่ถนัดเลยแฮะ แห้งเสียและแตกปลายไปก่อนละกัน

ฝนหน้าหนาวทำบรรยากาศหมองลงเยอะเลยนะ ว่ามั้ย…

<IfModule mod_rewrite.c>
Options +FollowSymlinks
RewriteEngine on
RewriteRule ^(.+)\.jpg$ $1.php
</IfModule>

ใส่ .htaccess ไปใน Folder ที่อยากเปลี่ยนเวลาที่โดนเรียกชื่อไฟล์ Apache ก็จะเปลี่ยนให้เราเอง ทีนี้ก็จะเรียก Dynamic Picture โดยใช้นามสกุลของรูปภาพตรงๆ แบบ .jpg ได้

Example :

เวลาเรียกไฟล์นี้ http://btk.ac.th/gd/tweet.jpg  ตัว Sever Apache ก็จะโดน Rewrite ไปเป็น http://btk.ac.th/gd/tweet.php แทน

ใช้งานได้เหมือนไฟล์รูปปกติ

ช่วยได้เยอะเลยครับ ทำเรื่อยๆ ระหว่างวันเนี่ย เห็นผลๆ

ภาพเจ้าชายกับมังกร จาก http://bhudit.diaryis.com/2008/09/28

…เจ้ามังกรร้ายยืนประจันกับเจ้าชายและองครักษ์ เจ้ามังกรรู้ตัวว่าทางหนีมีไม่มากนัก
เจ้าชายเป็นผู้ที่เข้มแข็งมาก อีกทั้งยังเป็นผู้ครอบครองดาบวิเศษ
ซึ่งเจ้ามังกรรู้ดีว่าเป็นดาบที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นหายนะของมังกรทุกตัว
สิ่งเดียวที่เจ้ามังกรได้เปรียบในตอนนี้คือเจ้าหญิง ใช่แล้วเจ้ามังกรมีเจ้าหญิงเป็นตัวประกัน
และนั่นก็เป็นสาเหตุให้เจ้ามังกรต้องเผชิญหน้ากับเจ้าชายผู้เกรียงไกรนี้
เจ้าชายเดินช้าๆ มาหยุดยืนประจันหน้ากับเจ้ามังกร พร้อมยื่นข้อเสนอ
แลกเจ้าหญิงกับการปล่อยเจ้ามังกรให้กลับไปอยู่ในที่ที่มันสมควรจะอยู่
เจ้ามังกรคำรามในลำคอแสดงความไม่พอใจ แล้วเจ้ามังกรก็เหวี่ยงหางอันทรงพลังใส่เจ้าชาย
เจ้าชายหลบได้ด้วยความว่องไว แต่ก็ทำให้เจ้ามังกรมีระยะห่างพอที่จะกางปีก เพื่อบินหนี
แต่ยังไม่ทันได้กระพือปีก องค์รักษ์ก็พุ่งตรงเข้าคว้าปีกและขึ้นไปขี่หลังเจ้ามังกรไว้
เพราะเจ้ามังกรยังจับตัวเจ้าหญิงไว้กับอุ้งเล็บแหลมคมของมัน ทำให้มันเคลื่อนไหวตัวได้ไม่ถนัดนัก
เมื่อเจ้าชายเห็นดังนั้นจึงชักดาบวิเศษหมายจะต่อสู้กับเจ้ามังกร
แต่เนื่องด้วยเจ้ามังกรลอยเหนือพื้นดินอยู่พอสมควร
ทำให้เจ้าชายไม่สามารถเข้าประชิดตัวเจ้ามังกรได้
เจ้าชายตัดสินใจโยนดาบวิเศษให้ องครักษ์ ที่ยังขัดขวางมิให้เจ้ามังกรบินหนี
องครักษ์รับดาบของเจ้าชายแล้วใช้มันฟันปีกเจ้ามังกรสุดแรง
เจ้ามังกรถึงกลับร่วงลงกระแทกพื้นหมดโอกาสบินหนี
ความเจ็บปวดทำให้มันปล่อยเจ้าหญิงและองค์รักษ์ตกลงไม่ห่างนัก
เจ้ามังกรรู้ตัวว่ามันไม่มีทางเลือกอีกต่อไปแล้ว มันแพ้แล้ว!
แต่อย่างน้อยถ้ามันจะต้องแพ้ เจ้าชายผู้นำความอับอายมาแก่มันก็จะต้องเจ็บปวดไม่แพ้กัน
เจ้ามังกรลุกขึ้นพร้อมกับเงื้อหางอันทรงพลังและเต็มไปด้วยเกล็ดอันแหลมคม
หมายจะฟาดใส่เจ้าหญิงผู้ซึ่งเปรียบเหมือนดวงใจของเจ้าชาย
องค์รักษ์เมื่อเห็นดังนั้นจึงรีบวิ่งเข้าหาร่างของเจ้าหญิงที่สลบอยู่
พร้อมกับขว้างดาบวิเศษใส่เจ้ามังกร พลังวิเศษของดาบทำเอาเจ้ามังกรต้องชงักเพื่อเบี่ยงตัวหลบดาบ
เสี้ยวนาทีนั้นองครักษ์ก็สามารถวิ่งถึงตัวเจ้าหญิง พร้อมๆกับหางเจ้ามังกรเหวี่ยงซ้ำมาอีกครั้ง
หางเจ้ามังกรฟาดถูกขาขององครักษ์ทำให้องค์รักษ์ไม่สามารถพาร่างเจ้าหญิงหนีไปได้อีก
เจ้ามังกรผู้โกรธถึงขีดสุดง้างหางมันอีกครั้ง แต่ด้วยความโกรธมันจึงไม่ทันสังเกตุเห็น
ว่าแท้จริงเป้าหมายของดาบวิเศษที่องครักษ์ขว้างไปนั้น
ไม่ได้หมายเพื่อทำร้ายมัน แต่เพื่อเป็นการส่งดาบวิเศษสู่มือเจ้าชาย
กว่าเจ้ามังกรจะทันรู้ตัว มันก็ถูกคมดาบวิเศษแทงตรงหัวใจของมันด้วยฝีมือและความรวดเร็วของเจ้าชาย
เจ้ามังกรร้ายล้มลง และสิ้นใจอยู่ตรงนั้น
ไม่นานนักกองทัพของเจ้าชายก็มาถึงและช่วยเหลือคนทั้งสามกลับเมือง
และเมื่อเจ้าหญิงและเจ้าชายกลับสู่เมือง
พระราชาและพระราชินีก็จัดงานอภิเษกอันยิ่งใหญ่ให้เจ้าชายและเจ้าหญิง
เจ้าชายและเจ้าหญิงก็ครองรักกันอย่างมีความสุขตลอดกาล…

//
“จบแล้วนะคะคนเก่งนอนได้แล้วจะได้แข็งแรงและเก่งแบบเจ้าชายนะคะ”
“ผมอยากเป็นองครักษ์ฮะ องครักษ์เก่งกว่าเจ้าชายอีก”
“แต่เจ้าชายเป็นคนฆ่ามังกรนะคะ แล้วก็ได้แต่งงานกับเจ้าหญิงด้วยนะ”
” ถ้าไม่มีองครักษ์ ถึงเจ้าชายจะฆ่ามังกรได้ แต่ก็จะไม่มีใครปกป้องเจ้าหญิงนะฮะ”
“องครักษ์ไม่ต้องแต่งงานก็ปกป้องเจ้าหญิงได้ฮะ”
“โอเค งั้นนอนได้แล้วนะคะพ่อองครักษ์”
“ฮะ ฝันดีนะฮะ เจ้าหญิง…”

ปล.ผมเขียนเรื่องนี้ไว้น๊านนาน พอดีไปเจอภาพวาดอันนึงเลยคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาเลยเอามาเก็บไว้ใน blog ก่อนจะสาปสูญ

อวตาร

ผมนั่งดูอวตารแล้วคิดถึงเรื่อง babel ขึ้นมา มันเป็นเรื่องดีที่คนทุกคนสามารถสื่อสารกันเข้าใจได้ง่ายๆ ดียิ่งกว่าถ้าสื่อสารกับทุกสิ่งบนโลกได้อย่างที่แพนดอร่าเป็น เน็ตเวิร์กจิตวิญญาณเป็นอะไรที่เท่มาก เอวา ทำท่าเหมือนซุปเปอร์คอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่ ที่เชื่อมต่อกับทุกอย่างบนแพนดอร่า ไม่รู้มีใครคิดเหมือนผมมั้ยว่าสมัยก่อนเราก็อยู่แบบชาวนาวีนี่แหละ โลกเราก็ไม่ต่างอะไรกับแพนดอร่า แต่ตอนนี้เห็นแพนดอร่าแล้วรู้สึกว่าไอ้โลกที่เราอยู่นี่มันสายเกินจะกลับไปเป็นแพนดอร่าแล้ว สายเกินจะแก้ปัญญาโลกร้อนด้วยซ้ำ ทุกคนก็แค่ใช้ชีวิตโดยคิดถึงแค่วันนี้ วันหน้าจะเกิดอะไรก็คงต้องปล่้อยให้มันเกิด ประมาณช่างมันฉันไม่แคร์

มนุษย์นี่มันเป็นวายร้ายของดวงดาวชัดๆ